گل ما

*دخترکم دارد عقب عقب می‌رود. می‌خورد به در. در با صدای مهیبی بسته می‌شود. سرش را می‌مالد و نگاه چشمان من می‌کند. واکنش مرا میخواهد ارزیابی کند. می‌خندم و می‌گویم چی شد دخترم؟ سرت که پوکید! مراقب باش.. غش غش می‌خندد و تکرار می‌کند: سرم پوکید.   *آخرشب است رهاجانم خوابیده. من اما خوابم نمی‌برد. چراغ ها را خاموش می‌کنم و می‌روم پایین پیش پدر و مادرم و به گپ و گفت و خنده وقت می‌گذرانیم. صدای دخترکم می آید که مرا صدا می‌زند. بدوبدو می‌روم. می‌بینم دم در  ایستاده با همان زبان کودکانه اش می‌گوید مامان بیا بخواب. خیلی قوی طور و قاطع توی تاریکی راهش ر...

27 فروردین 93 یکی از بهترین چهارشنبه های خدا بود. روزی که دوبار رها به آغوشم برگشت. دختر گلم عاشقتم. خیلی به م وابسته شدی و این دوری، دل های من و تو را به هم نزدیکتر کرده. دوستت دارم و برات آرزوی بهترین ها را دارم. بهت اسمت را یاد دادم میگم اسمت چیه نازمیکنی میگی رَ خانوم. عاشقتم رَ خانوم